بقايشان به آنها عطا فرموده‌اى در اين صورت چه كسى مىتوانست از تو پاداش اعمال خود را بخواهد ، هرگز ، كى چنين استحقاقى را داشت ؟ ( 1 ) خداوندا ! اين وضع مطيعان و حال كسانى است كه راه عبادت را پيش گرفته‌اند ، اما گنهكاران و سركشان از فرمان تو و كسانى كه خلاف امر و نهى تو را كردند ، در عذاب و مجازاتشان تعجيل نكردى تا بتوانند گناهانشان را با توبه و انابه به طاعت تبديل كنند ، در صورتى كه همان بندگان گنهكار در ابتدا و اولين گناه ، مستحق همهء عذابهايى بودند كه براى ايشان تعيين كرده بودى پس اين تأخير تو در مجازات از روى كرم و بخشندگى بوده و بعد هم در اثر توبه از ايشان راضى شدى . پس خداوندا چه كسى از تو بخشنده‌تر است ؟ ! و چه كسى شقىتر از آن بنده‌اى است كه معصيت چون تو خداى مهربان را مرتكب شود ؟ هرگز ، چه كسى مىتواند چنين باشد ، پس تنها تو هستى كه فقط به احسان و بزرگوارى توصيف مىشوى و تو آن خداوند كريمى كه تنها بايد از عدل تو بيمناك باشند و گرنه بيم امكان ستم بر عاصيان از جانب تو نمىرود و اهل طاعت نيز نبايد از اين بيمناك باشند كه پاداششان را فراموش كنى . خداوندا بر محمد و آلش درود بفرست و خواسته‌ام را برآور و از راه لطف و كرم بر هدايت من بيفزا هدايتى كه مرا به انجام هرگونه عمل نيك موفق مىسازد ، زيرا كه عطاى تو بىحساب و كرم و بخششت فراوان است . » ( 2 ) در اينجا براى نگرش در محتويات اين دعاى شريف توقف كوتاهى مىكنيم زيرا كه اين دعا مشتمل بر مطالب ذيل است : اولا - الطاف و نعمتهاى الهى بر بندگانش بىشمار است و شاكران نعمتش در هر حدى كه شكر كنند ، حق نعمتهاى او را ادا نكرده‌اند زيرا كه تمام وسايل و مقدمات سپاسگزارى او از طرف خداست و اين خود موجب شكر و سپاس است . ثانيا - انسان هر چه در طاعت و عبادت خدا بكوشد ، از جهت آن كه